Πρωτοβουλία "Οι απ' Έδω" (προσωρινή σελίδα) https://www.facebook.com/profile.php?id=100094652520960

Β. Ήπειρος – ΝΑ ΞΑΝΑΓΡΑΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΤΗΣ Γεννήθηκα σε μια εποχή που αναζητούσε τους ήρωές της, που από μικρά παιδιά σαγηνευόμαστε από ηρωικές πράξεις αυτοθυσίας. Όλοι οι συνομήλικοί μου ήθελαν να μοιάσουν σε κάποιο ήρωα. Οι ήρωες υπήρχαν στα παραμύθια της γιαγιάς μας, στη μυθολογία του τόπου μας, στα βιβλία μας, στις γιορτές μας τοπικές και εθνικές, στα πρόσωπα των παππούδων μας που πολέμησαν για την πατρίδα, σε μια δυσκολη ζωή για την επιβίωση. Στην εποχή μας όλα άλλαξαν. Η σχέση μας με τον ηρωισμό ατόνισε! Το σύστημα της ακύρωσης, του αναθεωρητισμού προσπαθεί να εξαφανίσει τους ήρωες. Θυμάστε το βιβλίο της Ρεπούση με τους Κλέφτες της Οθωμανοκρατίας στο βιβλίο να περιγράφονται με μικρό "κ" ή τους πρόσφυγες της Σμύρνης να συνωστίζονται στην προκυμαία για αναχώρηση; Πόσο διαφορετική έγινε ως ιστορική εικόνα, ως ζωντανή ιστορία η εκτέλεση των πατριωτών στην Καισαριανή όταν δημοσιεύθηκαν οι φωτογραφίες των ηρώων - εκτελεσμένων να περπατού...

«Ούτε Εδώ Ούτε Εκεί;» – Το Βορειοηπειρωτικό Τραύμα ως Ζωντανή Εμπειρία Μνήμης, Ταυτότητας και Ψυχισμού Κυρίες και κύριοι, επιτρέψτε μου να ξεκινήσω με μια φράση που δεν είναι θεωρία, δεν είναι ανάλυση – είναι βίωμα: «Στην Αλβανία ήμουν Έλληνας. Στην Ελλάδα έγινα Αλβανός.» Αυτή η φράση δεν περιγράφει απλώς μια εμπειρία. Περιγράφει μια ρωγμή. Μια ρωγμή ανάμεσα σε δύο κόσμους. Ανάμεσα σε δύο τρόπους να σε βλέπουν. Και, τελικά, ανάμεσα σε δύο τρόπους να βλέπεις κι εσύ τον ίδιο σου τον εαυτό. Και μέσα σε αυτή τη ρωγμή, γεννιέται κάτι βαθύτερο: το τραύμα. 1. Το τραύμα που δεν ανήκει μόνο στο παρελθόν Συχνά μιλάμε για το Βορειοηπειρωτικό ως ιστορία. Ως ένα κεφάλαιο που έκλεισε. Αλλά η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Το τραύμα δεν τελειώνει όταν τελειώνουν τα γεγονότα. Πολύ περισσότερο αν τα τραυματικά γεγονότα συνεχίζονται. Το τραύμα μετακινείται. Από την ιστορία στη μνήμη. Από τη μνήμη στην ταυτότητα. Και από την ταυτότητα… στον ψυχισμό. 1.1. Τι είναι το συλλογικό ιστορικό τ...

Αξιότιμοι διοργανωτές, εκπρόσωποι φορέων και σωματείων του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού, κυρίες και κύριοι, Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για την πρόσκληση και να εκφράσω τη λύπη μου που δεν μπορώ να παρευρεθώ αυτοπροσώπως στη σημερινή εκδήλωση. Με αίσθημα ευθύνης απέναντι σε αυτά τα ζητήματα, έχω προβεί σε σχετικές παρεμβάσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο, μέσω της υποβολής γραπτών ερωτήσεων προς τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μεταξύ αυτών, περιλαμβάνονται πρωτοβουλίες για την προστασία της πολιτιστικής και θρησκευτικής κληρονομιάς στη Χειμάρρα, καθώς και για την ανάδειξη ζητημάτων που αφορούν την απρόσκοπτη αναγνώριση της ελληνικής μειονότητας και τον σεβασμό του δικαιώματος αυτοπροσδιορισμού, στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών υποχρεώσεων. Η προσπάθεια ανάδειξης αυτών των θεμάτων δεν αφορά μόνο το παρόν, αλλά και τη διασφάλιση της συνέχειας και της αξιοπρέπειας του Ελληνισμού της Βορείου Ηπείρου. Χαιρετίζω τη σημερινή σας πρωτοβουλία, η οποία ενισχύει τη συλλογική φωνή και συμβάλλ...

Το θέμα της φετινής μας Διαβούλευσης είναι πολύ δύσκολο. Τίθεται σχετικά αργά όχι όμως χωρίς ελπίδα. 35 χρόνια είναι πολλά για να το θυμόμαστε περιστασιακά όχι όμως μέγεθος χρόνου που θα μάς κάνει να ξεχάσουμε. ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΜΕ . Η περίοδος της ολοκληρωτικής δικτατορίας Ενβέρ – Ραμίζ, εκτός της μεθόδου αρπαγής της υπεραξίας των εργαζομένων και των αγροτών και των διώξεων κατά πάντων διαφωνούντων, στιγματίστηκε: - με τις εκτελέσεις, - με δολοφονίες, - με απαγωγές, - με εξορίες, - διακρίσεις κάθε λογής, - με αρπαγή της ιδιωτικής, της κοινοτικής και της εκκλησιαστικής περιουσίας, - με κάθε είδους ταπείνωση λόγω της εθνικής και θρησκευτικής ταυτότητας, - με την κατάταξη ενός ποσοστού Ελλήνων στις ρατσιστικές μειονοτικές ζώνες. Είτε το θέλουμε να το πιστέψουμε είτε όχι, την περίοδο εκείνη, η Ελληνική Κοινότητα στα χωριά της και στις πόλεις της δέχθηκε ισχυρό πλήγμα, ένα είδος εγχείρησης – λοβοτομής. Το πλήγμα έγινε ρήγμα ανάμεσα σε “συνεργάτες” του καθεστώτος και σε “εχθρούς του λαού”...