Ο Κώστας Μίσσιος, από την Βραχογοραντζή, απόγονος εθνομαρτύρων του μακελειού της Γλίνας, αφηγείται
ΣΑΝ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΜΑΥΡΗ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ. ΠΟΤΕ ΝΑ ΜΗ ΕΡΘΕΙ ΤΕΤΟΙΑ ΜΕΡΑ! ΠΟΥ ΟΙ ΜΠΑΛΙΣΤΕΣ ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ ΜΑΣ ΕΣΚΟΤΩΣΑΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ... Είναι ένα μοιρολόι πόνου και συγκίνησης βγαλμένο μετά το αποτρόπαιο έγκλημα μέσα από την ψυχή των Γλινογοραντζηνών και τραγουδιόταν σε όλα τα χωριά της Ρίζας σε πανηγύρια και γιορτές: Ο Νετζιο μπέης το σκυλί με τον Dilo K acuqi / τ α πολυβόλα στήσανε στη ρεματιά / και βάφτηκε στο αίμα το χαλίκι… Μια από τις πολλές τρανταχτές αποδείξεις που διαψεύδει ορισμένους κύκλους πως δήθεν το έγκλημα διαπράχθηκε από το ν κατοχικό φασισμό, ενώ διαπράχθηκε από τους ανεπίσημους συνεργάτες του, Μπαλίστες! Είναι απορίας άξιον για ένα άλλο θέμα που μας κάνει εντύπωση όταν διαβάζουμε από τους ιθύνοντες με διαφορετική ονομασία των δυο μνημείων! Το μνημείο στη θέση της εκτέλεσης το ονομάζουν μνημείο πεσόντων, ενώ εκείνο της Γλίνας το αναφέρουν μνημείο ηρώων και τους ρωτάω να μας εξηγήσουν τη διαφορά. Μήπως εκείνο των ηρώων είναι ολοκληρωμένο με τα ελληνικά γράμματα και πάνω ο Σταυ...
