ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΟ: ΝΕΟ ΓΗΠΕΔΟ ΧΙΜΑΡΑΣ - ΝΕΕΣ ΑΡΠΑΓΕΣ

 

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ

Ένωση Ποντίων Νίκαιας Κορυδαλλού


Καλημέρα σας,

είμαι ο Κ. Δημητρόπουλος, συνιδρυτής της Πρωτοβουλίας “Οι απ’ έδω”.

Μια ιδιαίτερη πτυχή του του Ηπειρωτικού ζητήματος ανέκυψε την αυγή του 21ου αιώνα - προφανώς και λόγω των αδυναμιών των ντόπιων, της ευρύτερης κοινωνίας μας, αλλά και του κράτους μας. Αυτή η πτυχή αφορά το θέμα των ακίνητων περιουσιών των Ελλήνων – Ηπειρωτών της Αλβανίας. Όταν το αλβανικό κράτος κατανόησε τις αδυναμίες των Δυτικών, και το “ενδιαφέρον” τους για την ύπαρξή του, αλλά κυρίως όταν αποκωδικοποίησε - απομυθοποίησε τη βούληση και το επίπεδο των δικών μας ελίτ (κράτους, κομμάτων, διανοουμένων, επιχειρηματιών κ.ά.). Θα επιμείνω στις ευθύνες του ελλαδικού παράγοντα, καθώς δεν εκδήλωσε ποτέ την πρόθεση αληθινής υπεράσπισης των δικαιωμάτων των Ηπειρωτών του βορρά, ούτε πολύ περισσότερο είχε σχέδιο χάραξης μιας τέτοιας γραμμής. Ιδιαίτερα μετά το 2000, η επίσημη Αθήνα (αλλά και τμήματα της κοινωνίας) ποδηγετούνται από ηγεσίες αμόρφωτες, αδιάφορες έως και εχθρικές προς τα θέματα που ταλανίζουν τον ελληνισμό, αλλά και την ίδια τη δημοκρατία. Μετά από σχεδόν δύο αιώνες ημιανεξάρτητου κρατικού βίου, ανερυθρίαστα και ανοιχτά αμφισβητείται η ίδια η ουσία της επανάστασης ενός σκλαβωμένου γένους!


Τι είναι το “περιουσιακό”;

Είναι η προσχεδιασμένη από το αλβανικό κράτος μεταβίβαση της ιδιοκτησίας των ακίνητων περιουσιών των ομογενών και της Ορθόδοξης Εκκλησίας, σε άτομα (ή εταιρίες), ξένα προς συγκεκριμένες περιοχές και με τελικό σκοπό την αλλοίωση της εθνογραφικής σύνθεσης του γηγενούς πληθυσμού συγκεκριμένων γεωγραφικών περιοχών, ιδιαίτερα παραλιακών.

Πως συνέβη αυτό;

Η ιστορία ξεκινά την περίοδο της παντοκρατορίας Ενβέρ Χότζα. Οι περιουσίες κρατικοποιηθηκαν με το πρόσχημα της λειτουργίας των κοπερατίβων. Με την πολιτική αλλαγή του 1992 δεν επιστράφηκαν, αλλά δόθηκε μια περιορισμένη έκταση σε κάθε οικογένεια. Το γεγονός αυτό δημιούργησε εύλογα παράπονα κατά του κράτους, αλλά και προστριβές μεταξύ των μελών της κοινότητας καθώς ήταν νωπή η οικογενειακή μνήμη για τις τοποθεσίες και το μέγεθος των ακινήτων τους. Όμως και σε αυτή την περίπτωση δεν δόθηκαν “οριστικοί” τίτλοι ιδιοκτησίας… Η κατάσταση λίμναζε για μια περίπου δεκαετία, λόγω των εσωτερικών πολιτικών διαμαχών, αλλά και της αναμονής απέναντι στις αντιδράσεις του διεθνούς παράγοντα και κυρίως του ελλαδικού (που στην καλύτερη περίπτωση ήταν ψοφοδεείς)!

Στο διάστημα που κύλησε ψηφίστικαν και εφαρμόζονται δύο σημαντικοί νόμοι: ο νόμος περί στρατηγικών επενδύσεων (55/2015 ) και ο νόμος “πακέτο των βουνών” (20/2025 ). Και οι δύο καλύπτουν μια κατάσταση μεταφοράς περιουσιακών στοιχείων, είτε μέσω “υποβοηθούμενης” πώλησης ή απλά αρπαγής και κατάληψης γης. Η συγκεκριμένη τακτική οδήγησε στην ανέγερση οικοδομημάτων εκατομμυρίων τετραγωνικών μέτρων, κυρίως τουριστικών επιχειρήσεων, τη στιγμή που οι ντόπιοι αντιμετωπίζουν τεράστιες δυσκολίες για να λάβουν άδειες επισκευών των σπιτιών ή των περιφράξεων τους. Με τον τρόπο αυτό εκτός από την ιδιοκτησία και εκμετάλλευση της ακίνητης περιουσίας τους, οι όποιες οικονομικές δραστηριότητες των γηγενών περιορίζονται ή απαγορεύονται με απώτερο σκοπό την παγιοποίηση της μετακίνησης των παραγωγικών ηλικιών από τους γενέθλιους τόπους προς την ελλαδική επικράτεια και αλλού, αλλά και την αποτροπή κάθε πιθανής μελλοντικής επιστροφή τους.

Η Χιμάρα εξακολουθεί να βρίσκεται στην επικαιρότητα. Τον περασμένο Μάρτιο, μετά από απόφαση του δοτού δημαρχείου, κατεδαφίστηκε το γήπεδο της πόλης που βρίσκονταν στα Σπίλια και εντός της οικιστικής ζώνης (νωρίτερα είχε “καταργηθεί” και η ποδοσφαιρική ομάδα). Ο “σκοπός” είπαν πως είναι η “αξιοποίηση” μέσω της κατασκευής υπόγειου χώρου στάθμευσης και κτιρίων. Αν και οι κάτοικοι αντέδρασαν, το καλοκαίρι το παλιό γήπεδο είχε γίνει αλάνα και πάρκινγκ αυτοκινήτων. Σαν αντίβαρο το ίδιο Δημαρχείο αποφάσισε την ανέγερση νέου γηπέδου – αθλητικού κέντρου, σε μια περιοχή που είναι χαρακτηρισμένη ως “Βιομηχανική Ζώνη” (Zona Industriale ) και την οποία οι Χιμαραίοι ονομάζουν “στου Μπαμπάτση”. Το έργο εκτός από το νέο γήπεδο – αθλητικό κέντρο θα περιλαμβάνει έναν πυροσβεστικό σταθμό και “κοινωνικές κατοικίες” (Rezideninca Sociale). Η συνολική έκταση που θα χρειαστεί για αυτό το έργο είναι άγνωστη. Εκ πρώτης θα χρησιμοποιηθεί το 70% του εκεί νεκροταφείου, ενώ θα απαλλοτριωθούν και ιδιωτικές εκτάσεις. Ειδικά για το νεκροταφείο, έχει λεχθεί ότι θα γίνουν οι απαραίτητες εκταφές και τα λείψανα θα μεταφερθούν σε άλλο – απροσδιόριστο – τόπο.

Ένα μεγάλο ερώτημα εγείρεται και για τις “Κοινωνικές Κατοικίες”. Το δημαρχείο διαδίδει ότι θα στεγάσει άστεγους. Στη Χιμάρα υπάρχουν περιπτώσεις ατόμων και οικογενειών που πένονται. Οι κάτοικοι θεωρούν πως αυτές οι κατοικίες δεν θα χτιστούν (αν χτιστούν) για αυτές τις περιπτώσεις, αλλά θα χρησιμοποιηθούν για να ικανοποιηθούν “φίλοι” του κράτους που έχουν εγκατασταθεί (ή πρόκειται να εγκατασταθούν) στη Χιμάρα και οι οποίοι θα ενισχύσουν την πολιτική αλλοίωσης της εθνικής ιδιαιτερότητας του γηγενούς πληθυσμού.

Το όλο σχέδιο βρίσκεται σε εξέλιξη και παραμένει άγνωστο στις πλήρεις του διαστάσεις. Κινείται όμως στο ίδιο μήκος κύματος της συνεχιζόμενης απόλυτης κρατικής αυθαιρεσίας και αρπαγής της γης.

Το παράρτημα της ΟΜΟΝΟΙΑς Χιμάρας κατήγγειλε με ανακοίνωσή της (29/09/2026), την εκτός νομίμων προθεσμιών “εσπευσμένη εισαγωγή στο Δημοτικό Συμβούλιο του σχεδίου απόφασης υπ’ αριθ. 55”, όπως και την αγνόηση της θέσης των δημοτών. Παρομοίως έπραξε και ο Πέτρος Γκικουρίας (πιθανός υποψήφιος δήμαρχος εκ μέρους της ΟΜΟΝΟΙΑς στις εκλογές του 2027). Εν τέλει στις 30 Σεπτεμβρίου, η συζήτηση δεν έγινε λόγω των αντιδράσεων που προέκυψαν. Όμως αυτή η εξέλιξη δεν αποκλείει την πιθανότητα να τεθεί το θέμα σε κάποια έκτακτη συνεδρίαση. Η απόφαση θα πρέπει να παρθεί γρήγορα καθώς την Άνοιξη αναμένεται να διεξαχθούν οι Δημοτικές Εκλογές. Σύμφωνα με τον ισχύοντα νόμο έξι μήνες πριν τις εκλογές τα Δημοτικά Συμβούλια δεν μπορούν να αποφασίζουν. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός Έντυ Ράμα δεν βρίσκεται στα καλύτερά του. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση ήδη αρχίζουν και ακούγονται μουρμούρες καθώς διαφαίνεται ότι μεγαλύτερο είναι το ενδιαφέρον από την “Ευρώπη” για ένταξη της Αλβανίας στους κόλπους της, παρά από την ίδια. Κυρίως όμως η υπόθεση Κουσνέρ με την επένδυση στη Σβέρνιτσα μετέφερε στο αντιπολιτευτικό προσκήνιο ομάδες της κοινωνίας και της πολιτικής. Όμως η σημαντικότερη και όχι αρκετά γνωστή είναι η απόλυτη αντίθεση τμημάτων των θρησκευόμενων μουσουλμάνων προς την γενικότερη φιλοϊσραηλινή πολιτική του Ράμα.

Ευχαριστώ.

ΒΟΗΘΉΜΑΤΑ

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

3η Πανελλήνια Διαβούλευση για το μέλλον της Βορείου Ηπείρου: ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ

Εικόνα
3η Πανελλήνια Διαβούλευση για το μέλλον της Βορείου Ηπείρου: ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ Είναι πεταμένοι εδώ κάτω από τη δεσμοφόρα / καμιά πεντακοσαριά παντοτινά αγιάτρευτα μυαλά από την έμμονη ιδέα της απόδρασης / διάσπαρτα ναυάγια του χρόνου / να τα ξεβράζουν σα μερμύγκια κοπαδιαστά ανά τρεις βάρδιες / κάτι υπόγειες σκοτεινές τρύπες που τις ονομάζουν γαλαρίες… Κοιτάζω αυτόν τον άντρα και τρομάζω. Το πρόσωπό του σκιάζουν λέξεις τραγικές: Κοζάρα, Μαλίκι, Σπάτς, Μπαλς, Κιαφ Μπάρι, Μπουρέλι…  Φώτος Ν. Κυριαζάτης – Λαζατινός, ΩΡΕΣ ΤΗΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑΣ, (1987-1991) Στρατόπεδο εργασίας Κιαφ Μπάρι, “ΦΥΛΛΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ”, Εκδόσεις Άπειρος Χώρα Φίλοι και φίλες από τη Βόρειο Ήπειρο, μέλη σωματείων, εκδόσεων, οργανώσεων και φορέων, απανταχού Συνέλληνες Γη γενείς - Απόδημοι και Φιλέλληνες, Χριστός Ανέστη! Σας προκαλούμε να συμμετέχετε ισότιμα στη 3η Πανελλήνια Ημερίδα - Διαβούλευση «για το μέλλον της Βορείου Ηπείρου». Το φετινό μας θέμα αφορά στην οργάνωση των προσπαθει...
Διαβάστε περισσότερα

Η ομιλία της Ευαγγελίας Αναστασίου στο Εργαστήριο για τον Οικουμενικό Ελληνισμό του Συνεδρίου για το Υπαρξιακό πρόβλημα της Χώρας

  Η θέση των βλαχόφωνων Ελλήνων στο πλαίσιο του Οικουμενικού Ελληνισμού Κυρίες και κύριοι, Ποιοι είναι οι 4 πυλώνες του Ελληνικού έθνους κατά τον Ηρόδοτο; Είναι το όμαιμον , που είναι το εφαλτήριο για την αφύπνιση της εθνικής συνείδησης το ομόγλωσσον διότι η γλώσσα είναι κι ένας φορέας πολιτισμού, το ομόθρησκον για θρησκευτική ομοιογένεια και το ομότροπον που διαμόρφωσε την κοινωνική συνοχή των Ελλήνων με κοινά έθιμα. Η κληρονομιά τους είναι ανεκτίμητη και αέναη, και εξακολουθούν να διαμορφώνουν και τις σύγχρονες αντιλήψεις. Ποιοι ήταν οι πυλώνες που στήριζαν διαχρονικά τον Ελληνισμό; Είναι τέσσερις και ίσης αξίας: ο Ηπειρωτικός στο βορειοδυτικό άκρο , ο Ποντιακός στο βορειοανατολικό άκρο , ο Κυπριακός στο νοτιοανατολικό άκρο και ο Ελληνισμός της Κάτω Ιταλίας , της λεγόμενης Magna Grecia στο νοτιοδυτικό άκρο . Και οι τέσσερις λειτούργησαν ως γέφυρα του Ελληνισμού με την Ασία, Αφρική και Ευρώπη στην αρχή και μετά και με τον Νέο Κόσμο όταν ανακαλύφθηκε. Ο...
Διαβάστε περισσότερα

Η συμμετοχή μας στο Συνέδριο "Η Ελλάδα που χάνεται - Η Ελλάδα που θέλουμε"

Εικόνα
Με ιδιαίτερο αίσθημα ευθύνης να συμβάλουμε στη διεκδίκηση των νόμιμων και διαχρονικών δικαιωμάτων της γηγενούς και ιστορικής Ηπειρωτικής Κοινότητας στην Αλβανία, συμμετέχουμε στο 2ο Συνέδριο για το Υπαρξιακό Πρόβλημα της χώρας στην τροχιά του 21ου αιώνα, με θέμα “Η Ελλάδα που χάνεται. Η Ελλάδα που θέλουμε” . Δίπλα σε ένα σύνολο καίριων θεμάτων, η πρωτοβουλία μας ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ “Οι απ’ Έδω” συμβάλει στη διοργάνωση εργαστηρίου με θέμα “Ο Οικουμενικός Ελληνισμός, σήμερα – προοπτικές”. Οι έξι εισηγήσεις, αν και αδυνατούν να καλύψουν τα ζητήματα σ το εύρος όλων των Ελληνικών Κοινοτήτων που διαβιούν εκτός των συνόρων, ωστόσο αποτελούν το μέτρο αυτής της προσπάθειας που ξεκινήσαμε εδώ και 2,5 χρόνια, σθεναρά πιστεύοντας ότι μόνο ενωμένοι μπορούμε να έχουμε προοπτική. Σε αυτήν την προσπάθεια με επίκεντρο τα ζητήματα των Βορειοηπειρωτών συναντηθήκαμε ανθρώπους που αγωνίζονται σε άλλες και για άλλες ελληνικές κοινότητες, οι οποίοι μας στήριξαν. Μαζί ιχνηλατήσαμε στα προβλήματα της κάθε συνι...
Διαβάστε περισσότερα